Zupełnie nie wiem co mi się dziś stało, ale nie miałam ochoty na nic. Dopadł mnie jakiś smutek, sama nie mam pojęcia dlaczego. Cały dzień snułam się z kąta w kąt, a potem miałam pretensje do siebie, że zmarnowałam czas. No, niezupełnie, bo zrobiłam kilka zdjęć mojemu futrzakowi. Co prawda sesja jakoś szczególnie go nie ucieszyła, ale przynajmniej zwierzak starał się jakoś ehem... pozować ;) Chociaż widząc jego minę, jestem pewna, że właśnie obmyślał plan ucieczki.
Dobija mnie rekrutacja na studia II stopnia, szukanie mieszkania w Krakowie (a nawet nie wiem czy mnie przyjmą na studia, wszystko okaże się dopiero pod koniec września, a wtedy dobrego mieszkania raczej nie znajdę), nagła wizyta u dentysty w przyszłym tygodniu, a do tego dochodzą przepadające lekcje z uczniami i w rezultacie brak odpowiedniej ilości środków na koncie. Wyjazd na północ coraz bliżej, pieniędzy coraz mniej, euro muszę skombinować. Czuję się trochę jak dziecko we mgle i mam nadzieję, że to tymczasowe.
DOSYĆ.
Jutro zadzwonię do dziekanatu, dowiem się kiedy będę mogła odebrać dyplom, żeby móc dokonać rejestracji na studia. Zadzwonię też do pani J, prosiła przecież, żebym dała znać po obronie, a przy okazji zapytam czy znalazła kogoś do mieszkania. Może uda mi się zaklepać co nieco. W związku z tym muszę też porozmawiać z rodzicami. Gdyby wszystko poszło po mojej myśli, udałoby się rozjaśnić dwie naprawdę istotne kwestie. Co do lekcji... Jutro mam 3 uczniów, trochę kasy powinno też wpaść za zaległą lekcję. Gdy tylko pogoda pozwoli, pojadę i kupię prezent dla Skarba i dla jego rodziców. Będzie dobrze.
Rano posprzątam pokój, wydrukuję materiały na lekcje, przejrzę szafę i posegreguję rzeczy do wyprania przed wyjazdem. W międzyczasie zadzwonię gdzie trzeba i może będę już więcej wiedziała. Do Krakowa najprawdopodobniej pojadę w piątek, więc mam czas, żeby jeszcze dobrze przemyśleć te prezenty. Właśnie zaświtała mi w głowie pewna myśl, mam nadzieję, że dobra...
I kto powiedział, że mózg w nocy nie pracuje? ;)
Komentarze
Prześlij komentarz